(Tiyatronun soyunma odası. Saffet aynanın karşısında makyajını silmek üzeredir. Elini yüzündeki takma sakala götürür. Kapı açılır, elinde bavulu ve paketi Coşkun girer, bavulu yere bırakır, üstüne oturur.)COŞKUN: Ben gelmedim.
SAFFET (Yerinden fırlar): Neden yataktan kalktın Coşkun?
COŞKUN (bavulu bırakır): Neden evden kaçtın Coşkun?
SAFFET: Delirmişsin sen.
COŞKUN (Saffet’in yüzüne bakar): Oyun bitti mi?
SAFFET: Gece de oynayacağız. Fakat sen bu durumda dolaşamassın.
COŞKUN: Görüyorsun otururyorum; dolaşacak halim kalmadı artık.
SAFFET (üzüntüyle): Neden yatmadın? Neden kalkıp buraya geldin?
COŞKUN: Başka gidecek yerim kalmadı da. Hiçbir müessese beni kabul etmedi. Evlilik müessesesinin de evlilik dışı müessesenin de dışında kaldım.
SAFFET (Telaşla): hemen yatmalısın bu koca bavulla dolaşmak senin için ne demektir, biliyorsun.
COŞKUN: Biliyorum. Resmen sokakta kaldım demektir.
